Tomek w dobrym tonie

Konstruktywna krytyka to sztuka, której można – i warto – nauczyć się, aby móc budować prawidłowe relacje w życiu codziennym i w pracy.
Oto kilka szczegółowych wskazówek dotyczące konstruktywnej krytyki.
Pierwszą z nich jest poprowadzenie rozmowy bez zbędnych emocji, złości i wyśmiewania. Ważne, by argumenty prezentowane były w sposób konkretny, zrozumiały a przede wszystkim spokojny. Wszystkie uwagi powinny odnosić się przede wszystkim do tematu, na przykład wyników pracy lub zachowania, nie zaś do osoby.
Psychologowie podkreślają także, że aby w ogóle mówić o konstruktywnej krytyce, należy wcześniej ustalić zasady i oczekiwania. To ważne zarówno w rodzinie, jak i w miejscu pracy. Dopiero wówczas, gdy punkt odniesienia znany jest wszystkim stronom, a krytykowana osoba zrozumie pewien tok myślowy, krytyczne zdania będzie mogła potraktować jako wypływające z wcześniej znanych wytycznych, a nie osobisty atak.
Konstruktywna krytyka musi mieć cel. Jeszcze przed przystąpieniem do rozmowy warto zastanowić się, czy dana sytuacja w ogóle wymaga jej przeprowadzenia i czy przekazane uwagi przełożą się na realną zmianę. Rozładowanie napięcia i frustracji nie jest właściwą motywacją krytycznych argumentów.
Ważne jest również powiązanie krytyki z tym, co jest ważne dla osoby krytykowanej. Pomaga to w zaangażowaniu krytykowanego w szukanie nowego rozwiązania.
I co jest niezwykle ważne: chwalimy publicznie, krytykujemy indywidualnie.